In onze hedendaagse maatschappij is het trendy om te zeggen dat je het druk druk druk hebt. Dan hoor je erbij, dan ben je productief. De meesten onder ons zijn kinderen van ouders of verzorgers/opvoeders die zelf uit een tijdperk komen waarin je met hard werken succesvol was en aanzien had. En dat hebben wij hen zien doen en hebben we van hen geleerd. Niet klagen of zeuren, denken en doen is de boodschap. Vooral niet voelen, vooral niet stilstaan. Tenzij op vakantie natuurlijk, want dan heb je het pas verdiend.
In den beginne was er de oermens… en met dat stresssysteem moeten we het in de huidige maatschappij nog steeds doen.
Het lijkt nog meer trendy om te roepen: ‘Ik heb een Burn Out!’. Helaas is daar niks trendy aan en geloof me, als je in dit stadium van overspanning zit, roep je niet meer. Dan zit je meestal doodmoe op de zetel of in je bed.
Altijd maar doen en doorgaan doe je met je lijf. Plannen, organiseren, oplossingen bedenken, to do lijstjes afwerken doe je met je hoofd. Heel tof dat we dit kunnen, maar hoe lang is het geleden dat je hebt afgevraagd hoe het met je lichaam gaat? En écht naar het antwoord hebt durven luisteren?
Daarbij vergeten we meestal dat we, als volledige mens, bestaan uit meer dan ons hoofd alleen en vergeten we dat we een lichaam en een hart/emoties/intuïtie hebben. Maar wat met je emoties en je gevoelens, wat jij leuk vindt, waar jij levenslust uit haalt? We leven zo vaak in ons hoofd dat we ons lichaam en de signalen die het geeft liever geen aandacht geven. Laat staan emoties, daar heeft niemand behoefte aan en die kunnen best wel eens pijnlijk zijn, dus drukken we die liever weg. Dat wegduwen of verdoven kan allerlei vormen aannemen, van urenlang scrollen, shoppen, snacken en snoepen tot echte verslavingen.
Daardoor hoeven we vooral niet bewust stil te staan bij dat wat ons een slecht gevoel geeft. Door voornamelijk in ons hoofd te leven en bijna enkel nog daar te bestaan. En door te gaan, liefst nog sneller. De lat kan altijd hoger, toch? (tenminste dat zeggen de stemmetjes in ons hoofd)
